(М. Булгаковтың “Эт йөрәге” әҫәренән сығып)

“Үҙгәреш”тәр, “билдәлелек” тиеп,
Донъябыҙҙы бөттөк болғатып...
Геройҙарын күрһә, бөгөн нимә
Әйтер ине икән Булгаков?!

...Мин тағы ла елкәндәрҙе кирҙем,
Күрҙем: тағы диңгеҙ шашына.
Йүгән күрмәҫ ажар айғыр кеүек
Бәрә ялын ҡая ташына.

Ерем матур!
Хатта йондоҙҙар ҙа
Күген ташлап,
Уға тартыла.
(Сибәр ҡыҙҙы
Тик бер ҡосор өсөн
Таяҡ ташлар ине
Ҡарты ла...)

Шарабының һанһыҙ
Йондоҙлоһон
Ай — мөгөҙгә ҡойҙо
Аяҡсы төн.
Шарап тамсылары
Сәсрәп китте,
Хуш еҫ солғап алды
Ерҙең өҫтөн.

Йыһан тәлгәшендә
Емеш уңған,
Ҡойолоп тора унан
Бешкәне.
Кемдең өлөшөнә
Булыр икән,
Анау, әле генә
Төшкәне?!