VI Ҡышҡы халыҡ-ара балалар уйындарының эмблемаһы һәм талисманының иң яҡшы проекты конкурсына йомғаҡ яһалды. Башҡортостандың Йәштәр сәйәсәте һәм спорт министрлығынан хәбәр итеүҙәренсә, комиссия 28 ҡатнашыусының эшен ҡараған.
Стәрлетамаҡ, Күмертау ҡалаларынан, Өфө, Мәсетле, Бөрө, Күгәрсен райондарынан килгән эштәрҙән тыш, Владивостоктан һәм Ханты-Манси автономиялы округынан да материалдар ебәрелгән.
Ҡыҙыу фекер алышҡандан һуң Башҡортостан Республикаһының атҡаҙанған рәссамы Айрат Тереғолов менән “Симай” студияһы етәксеһе Рим Забаров еңеүсе тип табылған.

Илебеҙҙә 2012 йыл Рәсәй тарихы йылы тип иғлан ителеү айҡанлы, «Башҡортостан» гәзите редакцияһы «Ватан тарихы – халҡыбыҙ яҙмышы» рубрикаһын аса һәм унда баҫылған яҙмаларға конкурс иғлан итә. Маҡсатыбыҙ – матбуғатта илебеҙҙең үткәнен өйрәнеүгә бағышланған һәм тарих фәненә лайыҡлы өлөш индерерлек мәҡәләләр менән сығыш яһаусы авторҙарҙы дәртләндереү, данлы һәм шанлы йылдарҙы тасуирлау аша рухи-мәҙәни ҡиммәттәребеҙгә йәмәғәтселектең иғтибарын арттырыу, Башҡортостан һәм Рәсәй дәүләтселеге, башҡорт халҡының милләт булараҡ үҫеше мәсьәләләрен киңерәк өйрәнеү, арҙаҡлы шәхестәребеҙ тураһында күберәк мәғлүмәт туплау, йәш быуындың күңелен ватансылыҡ хистәре менән байытыу.

Аллаһы Тәғәләнең мөғжизәләре сикһеҙ. Әйтерһең, Таллы тауыбыҙҙағы изге һүҙ әҙәм балаларына Ер йөҙөнә тик изгелек ҡылырға ғына ебәрелеүен иҫкәртеп тора кеүек. Һүҙ Түбәнгеташ ауылы эргәһендәге тау хаҡында бара, унда ағастар менән гүйә ғәрәп телендә “Аллаһ” һүҙе яҙылған.
Эргәлә һыйынып ҡына Нөгөш йылғаһы ағып ята. Был ерҙәрҙә сәңкем-ҡыпсаҡ ырыуы йәшәгән. Борон-борондан тауҙың башында төрлө йыйындар, йолалар үткәрелгән. Тирә-яҡтан йыйылған халыҡ ер-һыуға, илгә бәрәкәт, именлек теләгән. Төрлө уйын, ярыштар ойошторолған, һәр төбәктең иң оҫта ҡурайсыһы, йырсыһы, бейеүсеһе билдәләнгән. Был йола онотолмай. Әле лә халҡым тауға күтәрелә. Унан күңелең ҡотайып, сафланып, көсәйеп төшкән кеүек булаһың. Әлбиттә, тауҙарға күтәрелгәндә һәр саҡ изге маҡсат ҡуйылырға тейеш булған. Ишан-хәҙрәттәре менән дә данлы был төбәк. Исеме инде тау буйында тал ағасы күп үҫкәнгә шулай аталған.
Таллы тауы эргәһендә Боҫло тауы бар. Был урын да серле. Элек-электән был тауҙан боҫ күтәрелеп торғанға, халыҡ уға ошо атаманы биргән. Унан ҡыш көнө лә быу сыҡҡан, тиҙәр.

Бөгөн шул төптән уйланылған атай-олатайҙар тәрбиәһен оноттоҡ, йәштәребеҙ заманса күренергә тырышып, йышыраҡ көнбайышҡа күҙ ата, уларҙан өлгө алып ирекле йәшәй, тормоштарын ҡорған хәлдә лә гражданлыҡ никахынан, образлаштырып әйткәндә, “кәкүк ояһы” әтмәләүҙән ары китә алмай. Ундай ҡуңалтаҡ ғаиләнән фәтүә самалы, булғанынан булмағаны мең артыҡ. Емерелгән мәғариф системаһын хәтергә төшөрөп шуны әйтмәксемен: бөгөн юғары уҡыу йорттарын тамамлаған ҡайһы студент иртәгәһе көнгә өмөт менән ҡарай ала? Әйтеүе ауыр. Уларҙың күбеһе бит уҡыуҙарын тамамлау менән эшһеҙҙәр армияһын тулыландыра, дәүләт тәғәйенләгән эшһеҙҙәр пособиеһына ҡарап көн күрә. Бала тәрбиәләү түгел, икмәк-сәйгә лә етмәй бит ул фәҡир тиндәре!
Әүәлерәк уҡыу йорттарын тамамлағандар йүнәлтмә буйынса республика район-ҡалаларына ебәрелеп эш менән тәьмин ителә, тәүге осорҙа йәшәү өсөн уларға дөйөм ятаҡтан бушлай урын бүленә торғайны ла баһа.

Туғыҙ ай буйы йөрәк аѕтында әсәһенең ҡан тибешен тыңлап үѕкән сабыйҙың яҡты донъяға тыуыуын күреү, уның бар булыуын иѕбатлап асманды яңғыратып яр һалыуын ишетеү — йәнде ялмаған, булмышты тетрәндергән илаһи күренеш. Ер йөҙөндә кешенән дә бөйөк, әҙәм балаһынан да камил зат юҡ, ул — йәшәйештең ҡабатланмаѕ мөғжизәһе. Был күп тапҡыр яңғыраған, ҡабатланған хәҡиҡәтте тәҡрарлап, ниндәйҙер яңылыҡ әйтмәгәнлегем һәр кемгә мәғлүм. Әле һеҙгә еткерер бер кәлимә һүҙем — быуындар сылбырын тоташтырып, уны киләсәккә дауам иттереүсе сабыйҙар, йәнә бөгөнгө кеше, уның көнитмеше, күңел торошо, йәмғиәттә тотҡан урыны хаҡында.
Мине бер көн эштән ҡайтышлай заманса кейенгән, йәш һылыу ҡыҙ туҡтатты ла, исемемде әйтеп, йылы ғына иѕәнләшкәс, шундайыраҡ һорау бирҙе: “Ваҡытһыҙ мөрәжәғәт иткәнем өсөн ғәфү итегеҙ берүк, һеҙ йәш сағығыҙҙа беҙҙең ауылда фельдшер булып эшләгәнһегеҙ шикелле?” “Эйе... Тик һине танып еткермәйем бит әле, һылыу...” “Мин — Таңһылыу, һеҙ тыуырға ярҙам иткән бала булырмын. Рәхмәт һеҙгә!” Ҡыҙ һөйкөмлө йылмайҙы ла үҙ юлы менән китеп барҙы.
Иѕемде йыя алмай, албырғап, аңҡы-тиңке тороп ҡалдым. Күңелгә шатлыҡ эркелде. Ҡайһылай ҙа сибәр ҡыҙҙы донъяға тыуҙырғанмын икән дә баһа, ошоғаса шуны ла белмәй йөрөгәнмен...